Gün bugündür dostlar, KENDİMİZE YARDIM ETMEK günüdür.
Hemen yanıbaşımızda asrımızın cehennemine tanık olan gözlerimizi, burkulmaktan şaftı kaymış yüreklerimizi onarıp düzeltme günüdür. Geç kalınmış insanlığa sahip çıkma günüdür belki. Belki de bugüne kadar Fransız kaldığımız yardım etme fikriyle tanışma günüdür. Kim bilir, belki bugün mutlu olmanın ne demek olduğunu öğrenme şansını yakalayacağız. Aldığıyla mutlu olacağını zanneden mantalitemiz iflâs bayrağını çekecek, ve nihayet gerçek kendimizle tanışıp, vicdanımızın yaptırım gücünü öğreneceğiz belki bugün. Kim bilir?
Genel olarak yardım fikrine karşı olanların bile bu kritik günlerin sunduğu imkânları kaçırmamasını dilerim. İster inanarak ister inanmadan, insanın yaratılıştaki fabrika ayarlarına dönmesine vesile olacak bu fırsatı kaçırmayalım. Bir yudum insanlığa muhtaç insanlara yardım etmekten değil, kendimize yardım etmekten söz ettiğimi anlatmaya çalışıyorum. Ne kadar becerebildim, bilmiyorum.
O insanlar yardımsız da yaşarlar belki. Kutsal bir dava için kurban edildiklerini bilerek, gocunmadan üzülmeden ama acı içinde ölürler belki. Öldük diye de üzülmezler, ebedi mutluluğa kavuştuk diye sevinirler belki de.
Peki biz ne olacağız. Yaşarken nasıl mutlu olacağız? Ekmeğimizi paylaşmaktan kurtulduk sonunda diye sevinebilecek miyiz? Sınavdan mağlup ayrıldığımızı ne zaman idrak edeceğiz? Bu dünyada inkar ettiğimiz ahiret gerçeğiyle ahiret gerçeğinin içinde uyandığımızı fark ettiğimiz o günde mi? Gün bugündür dostlar, KENDİMİZE YARDIM ETMEK günüdür.
Azıcık konforumuzdan, birazcık soframızdan, eğlenceden, gezmeden, tozmadan eksiltme günüdür. Aklımızı bencillikten arıtma, nefsimizi iyilikle eğitme günüdür. Bugün şeytana savas açma günüdür. Yaratıcının bizden beklediğini hayata geçirme, KENDİMİZE YARDIM ETMEK günüdür.
Yorumcu ismi
Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipisicing elit. Pariatur quidem laborum necessitatibus, ipsam impedit vitae autem, eum officia, fugiat saepe enim sapiente iste iure! Quam voluptas earum impedit necessitatibus, nihil?